کو دل که دهد گوش به آوای خدا؟
37 بازدید
تاریخ ارائه : 6/17/2014 6:52:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

بسم الله الرحمن الرحیم

چشم هایم را باز می کنم تا طعم حیات را دوباره با تمام وجودم حس کنم تا از این فرصت ، راهی بسازم برای رسیدن به مقصدم اما بی توجه از آن می گذرم . عادت کرده ام به این همه ناسپاسی ، جای تعجب نیست زیرا خاصیت وجودی ما آدمها است اینکه ، وقتی لطف بیشتری نصیب ما می شود ، خدا را که هیچ ، خودمان را هم گم می کنیم . به همین خاطر است که شب ها را بی حساب می گذرانیم و روزها را بی توجه .

خواب را قرار داد تا بفهماند که تو ، فرصتی دوباره پیدا کردی«هوالذی یتوفاکم باللیل و یعلم ما جرحتم بالنهار ثم یبعثکم فیه لیقضی الی  اجل مسمی» اما بیدار نمی شویم . ندای دلنشینش به دل ها می رسد اما از بس ، دلها  تیره و تار است ، راه به جایی نمی برد

آوای خدا همیشه بر گوش دل است                  کو دل که دهد گوش به آوای خدا؟

باز هم غفلت ها را نادیده می گیرد و بیدارت می کند ، با همان غنچه ای که تازه طعم حیات را چشیده است و تو ، تنها ، جذب زیبایی او می شوی ولی بیدار نمی شوی. از کنار سیلی از جمعیت می گذری که جوانی را بر روی دستانشان ، به سمت جایگاه ابدیش سیر می دهند و عکس العمل تو خلاصه می شود در اینکه ، بیچاره ! جوان بود ! مادرش چه می کند با این داغ ! اما خودت را نمی بینی و بیدار نمی شوی تا از جوانیت بهره ای ببری.

حرکت می کنی و پیر مردی را با نگاهت ورانداز می کنی که پایی برای رفتن ندارد و حالی برای ماندن . دلت می سوزد برایش که تمام وجودش را درد گرفته است اما خبری از بیداری تو نیست. از خیابان عبور می کنی و سمت راستت را نمی بینی و ناخودآگاه ، او، پایت را به عقب می کشد و تو با حالتی مبهوت می گویی: فقط چند ثانیه با مرگ فاصله داشتم .... عمر ما انسانها ، به همین راحتی می گذرد و ما می مانیم با خسارتهایی که بر جای گذاشته ایم .

خودت را که هیچ ، چطور در مقابل بارگاه الهی ، پاسخ گوی ابر و باد و مه و خورشید و فلک می شوی که برای تو خرج شدند تا حرکت کنی و برسی؟ می خواهی بگویی فرصت نبود ؟ می خواهی بگویی راهنما نداشتم ؟ چه دلیلی برای این همه غفلت می توانی پیدا کنی ؟ زمین و آسمان را مسخر تو ساخت ، چرا حرکت نکردی ؟  و این است که امیر بیان می فرماید : «الناس نیام اذا ماتوا انتبهوا» مردم در خوابند ، زمانی بیدار می شوند که دیگر فرصتی نیست .

خدایا ! قبل از آنکه دیر شود ، ما را از این خواب سنگین ، بیدار کن تا ورشکسته از دنیا نرویم.